|
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Inleiding
Historiek
Raad van bestuur
Kinderkoor
Jongerenkoor
Volwassenenkoor
Koorconcerten
Koorkalender
Koorkampen
Koorkrant
Fotoboek
Opnamen
Links
Gastenboek
Email
|
O.-L.-Vrouwkoor op CDLaetatus sum Jules
Van Nuffel: liederen en psalmen
Dit project kwam tot stand door het samenvoegen van de twee LP's "Feestelijke Kathedraalmuziek I en II" Beide langspeelplaten werden opgenomen en verdeeld in eigen beheer door het O.-L.-Vrouwkoor. Beide bevatten ook uitsluitend muziek van Jules Van Nuffel. De eerste werd opgenomen in 1978 bij de herdenking te Mechelen van de 25e verjaring van het overlijden van de componist, de tweede in 1983 ter gelegenheid van honderdste verjaardag van zijn geboorte. Er werd getracht om de originele bezettingen zo veel mogelijk te benaderen: zo worden de psalmen gezongen door een koorgroep van 200 zangers en zangeressen, de kleinere composities, vaak met een sopraansolobezetting voor de strofen, worden gezongen door een hoofdzakelijk uit knapen samengestelde sopraanpartij. Ook in de opnameplaats werd diezelfde echtheid nagestreefd: de tweede plaat werd opgenomen op het hoogzaal van de Mechelse Sint-Romboutskathedraal, tevens het toneel van het beroemde Sint-Romboutskoor onder de leiding van Jules Van Nuffel en later van Jules Vyverman. De kwaliteit van de originele opnamebanden gemaakt door Studio Steurbaut bleek zo goed te zijn dat een digitalisering tot de mogelijkheden behoorde. Door plaatsgebrek waren we genoodzaakt enkele stukken te laten vallen. Toch geeft de CD nog een ruim overzicht van het werk van Jules Van Nuffel in al zijn verscheidenheid en originaliteit. Jules Van Nuffel werd geboren te Hemiksem op 21 maart 1883. Gedurende heel zijn leven verbleef en werkte hij te Mechelen. Zijn werken componeerde hij bijna alle voor het beroemde Sint-Romboutskoor; ze werden bovendien gedacht in de sfeer en de ruimte van de machtige Sint-Romboutskathedraal. Het Sint-Romboutskoor bestaat reeds lang niet meer, maar de invloed van de muziek van Jules Van Nuffel en de weerklank ervan bij velen is nog niet verminderd. Na zijn priesterwijding werd Jules Van Nuffel leraar aan het Klein Seminarie te Mechelen. Na een uitvoering van zijn psalm Super flumina Babylonis kreeg hij in 1916 opdracht om het Sint-Romboutskoor weer op te richten. Onder zijn bezielende leiding werd dit koor een van de belangrijkste van ons land en diende het als model voor vele andere kerkkoren. Op de hoogdagen werden met het voltallige koor de liturgische diensten in de kathedraal opgeluisterd. Van heinde en verre kwam men luisteren en genieten. In 1918 werd Van Nuffel directeur van het Lemmensinstituut, en in 1932 lector aan de Katholieke Universiteit te Leuven. Hij werd benoemd tot ere-kanunnik aan het Metropolitaans Kapittel in 1926, en tot Geheim Kamerheer van de Paus in 1946, ter gelegenheid van het 30-jarig bestaan van het Sint-Romboutskoor. Hij was tevens stichtend lid van de Koninklijke Vlaamse Academie voor Letteren, Wetenschappen en Schone Kunsten van België (1938) en lid van de Maatschappij der Nederlandse Letterkunde te Leiden. Hij overleed te Wilrijk op 25 juni 1953. Zijn muziek, in hoofdzaak koorwerken, is laat-romantisch van karakter en getuigt van een diepe en sterke bewogenheid. Een perfecte kennis van de mogelijkheden van stem en koor liggen eveneens aan de basis van zovele prachtige muziekwerken. Opmerkelijk is wel dat deze muziek de mensen nog steeds even sterk aanspreekt als vóór 60 of 70 jaar.
Lumen Christi omspant niet minder dan 15 eeuwen. Het oudste gregoriaans op de CD, het Exultet uit de liturgie van de Paasnacht, gaat terug tot de vroege middeleeuwen. Daarnaast staan er nog vijf nummers gregoriaans op: de Palmzondag-hymne Hosanna Filio David, introitus Nos Autem en graduale Christus factus est van Witte Donderdag, de aanroeping Lumen Christi en het Alleluia-vers met de daarop aansluitende sequens Victimae Paschali laudes uit de Paasliturgie. Bij de meerstemmige muziek is er de Vlaamse polyfonie (Clemens non papa en Jacob van Berchem), barok (een viertal koren in zetting van Bach, Crüger en Risten), Weense klassiek (een dramatisch Tenebrea factae sunt van Michael Haydn), romantiek (Bruckners bekende Christus factus est) en de 20e-eeuwse muziek. Daaruit komt het slotstuk, Rutters vrolijke en uitbundige Christ the Lord is risen again, maar overigens staat het 20e-eeuwse Mechelen centraal, met oorspronkelijke muziek van Gaston Feremans en Mgr. Jules Van Nuffel en met fraaie bewerkingen van twee moderne Nederlandse liederen (Strategiers De Koning van de Vrede en Huijbers' Broeders die op uittocht gaat) door Kris Wittevrongel, de vorige organist van het O.-L.-Vrouwkoor. De huidige organist, Wannes Vanderhoeven, verzorgt, behalve de begeleidingen, ook drie orgelsolo's: een koraalbewerking van Bach, een stuk van de moderne componist Tachezi en een improvisatie op Nos Autem. Lumen Chisti is bijna "bedoeld" voor wie de diensten van de Goede Week niet kan bijwonen of wie er thuis eens van wil nagenieten. Maar natuurlijk, ook wie van een CD met goede en gevarieerde koormuziek houdt, zal er veel aan hebben. Heb je interesse, wens je bijkomende inlichtingen? Neem dan contact op met Frans Teughels.
Het zogenaamde 'compromisorgel' (een instrument dat niet geschikt is om muziek uit één bepaalde periode stilistisch honderd procent zuiver te verklanken), speelt juist in deze context zijn troeven uit. Zo horen we na de stevige kromhoorn en trompet de 16de-eeuwse stijl en het briljante barokke plenum, de meer romantische, zachte kleuren die bijv. in de 'Cantique' van Fauré mee de sfeer bepalen. Een treffend voorbeeld van de stijlvernieuwing die onze liturgie tekent, vinden we in het Ave maris stella waar het orgel de kloof van tien eeuwen tussen het gregoriaans en Bardos dicht. Op die manier versmelten onder de gotische gewelven een dertiental gezangen die evenveel eeuwen christendom bij ons hebben voortgebracht. 'Introïbo' is het eerste woord van de Latijnse zin die de mis opent: 'Introïbo ad altare Dei'; het kan echter ook een uitnodiging zijn om binnen te gaan in de klankwereld van koor en orgel. In een wereld waar de menselijke stem en de zilveren orgelkelen onder galmende stenen bogen dezelfde geest van schoonheid ademen als de weidse ruimte. Heb je interesse, wens je bijkomende inlichtingen? Neem dan contact op met Frans Teughels.
Mieke Martens - Peter Pieters
Solisten:
Koren:
Orkesten:
Algmene leiding:
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dirigenten: Bob Peeraer en Urbain Van Asch
Na Introïbo en
de Damiaancantate van Peter Pieters brengt het met Lumen Christi een
selectie van zijn repertoire voor de Goede Week en Pasen.
In
ontelbare koorcompostities vinden wij de natuurlijk schoonheid van de menselijke stem
gekoppeld aan de diepe warmte van het orgel. in het geheel dat we met Introïbo voorstellen,
wordt de begeleidende rol van het orgel heel ruim gezien. Er zijn niet alleen de uitgeschreven
begeleidingen: in een uitgebreide wandeling doorheen de religieuze koorliteratuur
leidt het orgel vaak de koorzang in met improvistaties zoals die in de liturgie van
de kerk van O.-L.-Vrouw-over-de-Dijle gebruikelijk zijn. Gaande van een kort voorspel
tot commentaar op de koorwerken, lokt de improvisatie een subtiel samenspel uit waar
de één nog moeilijk kan zonder de ander; waar koorzang en orgelspel hun zeggingskracht
deels aan elkaar schatplichtig zijn.
Het
werk werd opgebouwd rond 15 taferelen, gevolgd door een epiloog. In een eerste
tafereel horen we een instrumentaal sfeerbeeld van een oneindige oceaan,
die op Damiaan zeker een geweldige indruk moet gemaakt hebben: eerst de wekendurende
boottocht en dan de jarenlange eenzaamheid op het eiland. Ook de muziek is hier als
de oceaan: eeuwig dezelfde, maar toch steeds in beweging en veranderlijk.